Wat houden de verschillende therapiesoorten in?

Psychoanalytische psychotherapie: Dit is een vorm van psychotherapie waarbij het verkrijgen van inzicht over het ontstaan en de betekenis van klachten centraal staat. Deze vorm van therapie is geïndiceerd bij verschillende soorten klachten. Bijvoorbeeld onbegrepen lichamelijke klachten, angsten, somberheid, gedragsproblemen etc., waarbij ervan uit gegaan wordt dat de klachten een uiting zijn van een emotioneel probleem of ontwikkelingsstagnatie. Bij kinderen vindt de therapie plaats via spel, bij adolescenten via gesprekken, echter bij beide leeftijdsgroepen staat de relatie met de therapeut centraal. Er wordt namelijk uitgegaan van het idee dat het kind of de adolescent zich in de relatie met de therapeut opstelt zoals hij/zij dat ook in andere belangrijke relaties doet. De therapeut zal het kind of de adolescent helpen hier zicht op te krijgen, zodat er ruimte komt voor een alternatieve manier van zich opstellen naar anderen toe. Omdat het verkrijgen van inzicht het doel van de therapie is, betreft het vaak een langdurig proces en is het van belang dat de therapie minimaal één keer per week plaatsvindt.

Cognitieve gedragstherapie: De therapeutische aanpak bij CGT is vrij direkt. De therapeut bespreekt samen met het kind of de jongere wat het probleem is, waar het mee te maken heeft of kan hebben en hoe het kind / de jongere zelf denkt over mogelijke oplossingen. De therapeut helpt met een doelgerichte aanpak van de klachten. Hierbij hoort meestal dat er geoefend moet worden, er huiswerkopdrachten meegegeven worden en er soms uit een werkboek gewerkt wordt. Zo kunnen er ontspanningsoefeningen geleerd worden en worden negatieve gedachten besproken. De cliënt kan leren om op een andere manier te denken. In kleine stappen wordt toegewerkt naar het wenselijke gedrag. Bij dit alles wordt rekening gehouden met het ontwikkelingsniveau van het kind / de jongere en of  het materiaal dat gebruikt wordt, aansluit bij de belevingswereld van het kind / de jongere.

Speltherapie:Speltherapie is een vorm van psycho-therapie die vooral voor kinderen in de basisschoolleeftijd geschikt is. Spel biedt de mogelijkheid om de eigen ervarings-wereld te verkennen. Kinderen die op sommige gebieden problemen ervaren, kunnen met behulp van verbeeldend spel die situaties uitspelen. Dit kan met poppenhuisspel, poppenkast, playmobil of spel met dieren. Het kan hen helpen bij het leren accepteren van niet te veranderen gebeurtenissen in het leven zoals een overlijden. Het kan ook bijdragen tot een nieuwe manier van kijken naar bepaalde situaties, waardoor nieuw gedrag mogelijk wordt. Naast verbeeldend spel kunnen creatief spel, zoals tekenen, boetseren of bordspelen, in het bijzonder bij kinderen die veel moeite met competitie hebben, zinvol zijn. De therapeut volgt in principe het kind en helpt het diens ervaringswereld te onderzoeken, te ordenen en zich daarin meer thuis te voelen.

Ouderbegeleiding: Kinder & jeugdpsychotherapie vindt plaats in nauwe samenwerking met de ouders, vervangende verzorgers of met het hele gezin. Naast de behandeling van een kind, is er altijd een vorm van ouderbegeleiding. Omdat kinderen ingebed zijn in een gezin, is het noodzakelijk om enerzijds het kind te helpen en anderzijds afstemming te zoeken met de ouders/voogd. De begeleiding van kind en ouders kan verschillende vormen aanemen. De ouderbegeleiding kan bestaan uit gesprekken waarin de opvoeding en het gezinsleven besproken worden. Soms doet de psychotherapeut van het kind de ouderbegeleiding zelf, soms houdt een andere psychotherapeut zich hiermee bezig. Het is belangrijk om te achterhalen hoe de opvoeding en de ontwikkeling van het kind tot nu toe zijn verlopen. Soms is de uitleg over de problematiek van het kind en de effekten daarvan op de rest van het gezin nodig. Meer kennis van de problematiek en een beter begrip van de aard van hun kind kunnen ervoor zorgen dat ouders succesvoller worden in hun aanpak. Bij jongeren is het afhankelijk van de leeftijd en de aard van de problemen in welke mate ouderbegeleiding of contact met de gezinsleden noodzakelijk is. Soms zijn regelmatige gesprekken nodig, in andere gevallen volstaat een enkel onderhoud. Contacten met de ouders zullen gezien de leeftijdsfase van de jongere minder intensief zijn en soms helemaal niet plaatsvinden. In veel gevallen zal de psychotherapeut die contacten met de ouders heeft, een andere zijn dan de psychotherapeut die met de jongere werkt.

Gezinstherapie: Wanneer de klachten van een kind of jongere veel invloed hebben op het gezin, of mogelijk voortkomen uit de manier waarop de gezinsleden met elkaar omgaan, kan het wenselijk zijn een aantal gezinsgesprekken te organiseren. Deze gesprekken kunnen gericht zijn op het aanleren van een andere manier van communiceren, het met elkaar leren delen van gevoelens, of elkaar helpen met het verwerken van problemen.

Traumabehandeling (EMDR): Soms maakt een kind of jongere een nare gebeurtenis, of gebeurtenissen mee. Dat kan eenmalig zijn ( b.v.een ongeluk) of langdurig zijn (b.v. een periode gepest zijn). Wat een nare gebeurtenis tot een trauma maakt, is de manier waarop een gebeurtenis verwerkt wordt. Soms lijkt dat niet te lukken en kan men ook na langere tijd nog veel last hebben van de herinneringen aan de traumatische gebeurtenis. Er is dan sprake van een onverwerkt trauma.Onverwerkte trauma’s kunnen op verschillende manieren therapeutisch behandeld worden. De meest recent ontwikkelde behandeling is EMDR ( Eye Movement Desentisation and Reprocessing). EMDR is een kortdurende trauma behandeling die ook bij kinderen en jongeren goede resultaten geeft.